Bag'dod va Movarounnahrda algebra fan sifatida shakllandi, hind-arab raqamlari dunyoga tarqaldi, Samarqand esa astronomiya va aniq hisob-kitoblar markaziga aylandi.

~780 — 850

Muhammad ibn Muso al-Xorazmiy

"Al-jabr" asari "algebra" so'ziga asos bo'ldi, uning nomidan esa "algoritm" so'zi kelib chiqqan — hind-arab raqamlarini dunyoga tanitgan olim.

973 — 1048

Abu Rayhon Muhammad ibn Ahmad al-Beruniy

Matematika, astronomiya va geodeziyani birlashtirib, Yer radiusini yuqori aniqlik bilan hisoblagan qomusiy olim.

1048 — 1131

G'iyosiddin Abulfath Umar ibn Ibrohim Xayyom

Kub tenglamalarni konussimon kesimlar yordamida geometrik yechish usulini ishlab chiqqan, shuningdek aniq taqvim tuzgan.

~1380 — 1429

G'iyosiddin Jamshid al-Koshiy

Samarqandda π sonini 16 xonagacha aniqlik bilan hisoblagan — o'sha davr uchun dunyodagi eng aniq natija edi.

1394 — 1449

Mirzo Muhammad Tarag'ay Ulug'bek

Samarqanddagi observatoriyasida yuzlab yulduzlar joylashuvini yuqori matematik aniqlik bilan qayd etib, "Ziji Ko'ragoniy" jadvalini tuzgan.